چکیده:

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای ارتباطی بر احساس تنهایی و کیفیت رابطه والد-فرزند در دانش آموزان پایه اول ابتدایی شهر ایذه بود. این مطالعه با روش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه اول ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ در شهر ایذه بود. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه رابطه والد-کودک دریسکول و پیناتا (۲۰۱۱) و پرسشنامه احساس تنهایی راسل، پیلوا و فرگوسن (۱۹۷۸) بود. گروه آزمایش طی ۱۲ جلسه ۶۰ دقیقه ای تحت آموزش مهارتهای ارتباطی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که آموزش مهارتهای ارتباطی منجر به کاهش معنادار احساس تنهایی در دانش آموزان گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شده است. همچنین بین دو گروه در مولفه رابطه والد-فرزند نیز تفاوت معناداری مشاهده شد. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که تقویت مهارتهای ارتباطی می تواند عاملی موثر در کاهش احساس تنهایی و بهبود رابطه والد-فرزند در کودکان باشد.